Bulaşık Deterjanı Asit Mi? Bir Akşam Yemeği ve Yıkılan Hayaller
Bazen insan, bir anda hayatın içindeki basit şeylerle yüzleşir ve onlardan beklediği anlamı bulmaya çalışır. Bugün size anlatacağım hikâye de böyle bir şey. Hani, sıradan gibi görünen ama aslında içinde duygu yüklü olan bir anın hikâyesi… Yine de baştan söyleyeyim, bir bulaşık deterjanı asidik mi, değil mi sorusunun çok da derin bir felsefi anlamı yok. Ama o akşam, bu basit soru bana başka bir anlam kazandırdı.
Akşam Yemeği Hazırlığı
Kayseri’de, akşamları yalnız yemek yapmaya alıştım. Evet, yalnız. Hani bazen insan yalnızken kendi yemeklerini yaparken bile, birileriyle sohbete dalmayı, o sessizliği bozmayı ister ya… İşte o akşam da öyle bir akşamdı. Evde tek başımaydım, ancak kalbimde bir his vardı: Belki bir şeyleri değiştirebilirim.
Saatlerce mutfakta vakit geçirdim, küçük bir yemek hazırladım. Ama esas mesele, yemeğin yanında bir şeyler içmekti. Bir arkadaşımın önerisiyle, birkaç gün önce aldığım yeni bulaşık deterjanını kullanmaya karar verdim. Şaşırdım, çünkü ilk defa kullanacaktım. İster istemez aklıma geldi: Bulaşık deterjanı asit mi? Bu bana da tuhaf bir soru gibi gelmişti. Ama o kadar bunalmıştım ki, bu soruyu merak etmek, o an aklımı rahatlatacak tek şeydi.
Duygusal Çıkmaz
Yemek hazır, bulaşıklar birikmişti. Hemen mutfak lavabosunun başına geçtim, bulaşık deterjanını aldım ve şişenin üzerine dikkatle bakmaya başladım. Aslında ne olduğunu tam olarak anlamadım, sadece “Bu şey neden bu kadar çok köpürüyor?” diye düşündüm. Tam o sırada, aklımda bir düşünce belirdi: Bulaşık deterjanı asit mi?
Evet, belki komik gelebilir ama o an bir şeylerin eksik olduğunu fark ettim. Hayatımda bazen, çok küçük şeylerin içinde büyük anlamlar bulmaya çalışırım. Aslında, sadece bir şişe deterjanın bile, bana başka bir şey anlatacağını düşündüm. Asit gibi mi hissediyorum, yoksa bir yıkıntı mı?
O kadar basit bir soru… Bulaşık deterjanı asit mi? Bunu sormak, o anki duygularımı anlamaya çalışmak gibiydi. Deterjanı ellerimle güzelce bulaştırarak, aklımdaki bu sorunun cevabını aradım. Aslında hiçbir şeyin cevabını bulamamıştım, sadece kendi içimdeki karmaşık düşünceleri temizlemeye çalışıyordum.
Küçük Hayal Kırıklıkları ve Umut
Bir süre sonra, bulaşıkları yıkarken ellerim ıslandı ve hafifçe yanmaya başladı. O kadar basit bir şeyin içinde, o kadar büyük bir anlam vardı ki. İçimdeki hayal kırıklıklarını sanki o bulaşık deterjanıyla yıkıyordum. Evet, asit gibi hissediyordum ama bir yandan da o asidik hisle birlikte bir umut ışığı da vardı. Belki de hayat, tam da böyleydi. Yıkarken bir şeyleri, sonrasında toparlanabilecek bir şey kalıyordu.
Ve işte, o an fark ettim: Bulaşık deterjanı asit değildi. Ama bazen, kalbiniz bir asidik reaksiyon gibi hissedebilir, hem de hiçbir sebep yokken. Tıpkı o an olduğu gibi, içinde duyguların birbirine karıştığı bir anın tam ortasında, bir şeyleri temizlemeye çalışırken kendi içimde bir şeylerin de temizlenmeye başladığını hissettim.
O an düşündüm: Bulaşık deterjanı asit mi? belki sorusunun cevabı gereksizdi ama hayatta gerçekten önemli olan şey, bazen basit soruları sorabilmekti. Bir şişe deterjanın, hayatımda bıraktığı etkiler ya da verdiği duygusal çıkmaz da bir anlam taşıyordu.
Bir Adım Daha Atmak
Bulaşıkları bitirdikten sonra, mutfakta sessizce durdum. Elimdeki bulaşık bezi, sanki hayal kırıklıklarını siler gibi kokuyordu. Gerçekten de, hayatta büyük adımlar atmak gerekmiyor bazen. Küçük şeyler, insanı değiştirebiliyor. O an, bir an önce kendimi toparlamalı ve başka bir şeylere odaklanmalıydım. Çünkü bir şişe deterjanın asit olup olmadığı önemli değildi. Önemli olan, içinde bulunduğum ruh haliydi.
Bir yudum su içtim, derin bir nefes aldım ve o kadar derin bir huzur hissettim ki… Bulaşık deterjanı sorusunun anlamı kayboldu. Kendime, Hayat asidik değil, yaşamaya değer dedim. Ve mutfakta bir başıma kaldım, elimi bileğime kadar sabunlu suda kaybederken, içimdeki duyguları temizlemeye çalıştım.
Sonuç Olarak
Bulaşık deterjanı asit mi sorusunun cevabını bilmedim. Ama bence önemli olan, bu küçük sorunun içindeki büyüklüğü fark edebilmekti. Hayat, aslında çok basit sorularla derinleşiyor. Küçük şeyler, insanı büyütüyor. O an, bulaşık yıkarken, bir anlamda kendi içimdeki tüm o karmaşayı temizliyordum. Hayat da tıpkı bu bulaşıklar gibiydi: Sabırlı bir şekilde yıkandıktan sonra, geriye sadece huzur kalıyordu.